Eve giris

1151 Kelimeler
Bakti ciddiyim hizlica içti çorbasini, ilacinida içerek bana yöneldi. "Tepsiyi mutfaga götürüp geliyorum" Tepsiyi yerlestirdikten sonra kendimi toparladim sirtimi diklestirdim ve odaya gittim. Kadir yatak basligna yaslanmis oturuyor bende yatagin yanina bir sandalye çektim ve karsisina oturdum. Nasil baslamamiz gerektigini bilmiyorum, tek istedigim Kadir'e kizmak. Daha Kadir'in kim oldugunu bile bilmiyorum ki. "Kim oldugunla basla, bu sefer atlama detaylari olurmu?" "Tamam, Kadir Uz, 28 yasindayim, STAR giyimin baskaniyim, bana dedemden geçen bir meslek. Küçüklügümden beri bu sirkette çalisiyorum desem yalan olmaz. Ailemle tanistin birde babam var Haluk. Dedem benim evlenmem için israr ediyor bir kaç yildir, sonunda birini buldugumu söylemek zorunda kaldim." Itiraz etmeden basladi, benim imalarima dayanacak artik. "Dur o konu sonra, teker teker ilerleyelim. Hepsini ayni anda benim bünyem kaldirmaz." duraksadim, nasil sorsam diye düsündüm. "Ilk tanistigimiz gün, depoda neden söylemedin bana kim oldugunu?" "Gülsüm o gün bende senin kim oldugunu bilmiyordum. Hem nefes almakla ugrasiyordum." Hakli, ama o gün iki defa karsilastik. "Öglenden sonra peki?" "Kontrol etmek için gittim depoya." sesi kisilmaya basla, iste zor kisma geldik. "Neyi kontrol edecektin Kadir?" bir fikrim var tabi. "Sen ben odada biraktikdan sonra, iç kisimdaki kapilardan toplanti odasina gittim. Bana yardim ettigin için, tesekkür amaçli yemek gönderdim sana. Kaslarini kaldirma bosa, açdin, yardim etmek istedim." "Kontrol ettigin benim hayatimdi yani, benden habersiz yönlendirdin beni." anlamiyormu beni neden üzdügünü? "Hayir kontrol eden birisi varsa bu iliskide oda sensin, .." hiç beklemeden cevabini verdi. "Anlayamadim, ben nasil kontrol ediyorum?" saskinliktan agzim açik kaldi. "Ben depoda kisa bir sohbetten sonra seni bir daha görecegimi düsünmüyordum. Sana kim oldugumu söyleyip o samimiyeti bozmak istemedim. Ama öyle gelismedi olaylar," gözlerinde çaresizlik var, bana nasil daha net anlatabilir onu bulmaya çalisiyor. "Peki fotokopi odasi?" "Gerçekten tesadüf, bende sasirdim seni odada görünce, sirkette saklandigim yerlerden biri orasi. Seni karsimda öyle görünce aklima kimligimi açiklamak gelmedi açikcasi" hafif siritti. "Seninle karsilasmamak için çabaladim o günden sonra, defalarca kendimi senin yanina gelmemek için ikna ettim. Sonra karsilastik genede. Içim gitti anladin kim oldugumu diye." bahsettigi müdürlerin yaninda görmem, ben onu bölene kadar devam etti konusmaya. "Peki benim senin kim oldugunu bilmem neden bu kadar kötü? Ben anlamiyorum." "Bir bakarmisin suanda nasil oldugumuza, ögrenince benimle daha fazla görüsmek istemezsin diye korktum." Hizli konusmaya basladi. "Neden önemli seninle görüsmem? Senin kim oldugunu ögrenince senle görüsmeyecegimi neden düsündün?" çok saçma geliyor bana bu bahaneler. "Baskanin oldugumu bilsen benimle rahat olabilirmiydin? Ben hayatimi, mevkimi duyunca tüm tavirlarini degistiren insanlarin arasinda geçirdim." tecrübeli oldugunu onaylayarak konustu. "Daha beni tanimadan, benimde ayni olduguma karar verip sakladin öylemi." sinirimden sesim titremeye basladi. Yavas yavas bogazimin dügümlendigini hissediyorum. "Hayir, seninle depodan sonra görüsmeyecegimi düsündüm ama depoda anlamadigim bir sekilde senden uzak kalamadim. Düsünemiyorum senin yaninda, bir haftayi sensiz geçirince seni daha iyi tanimak istedim. Aklimdan çikmiyorsun Gülsüm, ... Kamp'da isimi sansa birakmak istemedim, müdüre odayi ayarlatan benim evet. Kurra konusundada etkim var, ama bunlarin hepsi seninle aramdaki çekimi fark ettikden sonra oldu. Korktum Gülsüm, kim oldugumu ögrenirsen, ne bileyim görüsmezsin daha diye." Gerçekten çabaliyor anlatmaya, kendince mantikli yaptiklari, ben ikna olmadim sadece. Cevap vermedim, verecek bir cevabim yok. Geçirdigimiz günler aklimdan geçiyor. Her seferinde aklima takilan ayni cümleler, onlari açiklamadi daha. "Ormanda bana söylediklerini açikla, pisman oldugun neydi?" "Ailemle tanistin, pek normal veya sikintisiz sayilmayiz. Dedem evde sözü geçen kisi, ve sirketi bana birakmak için yetistirdi beni. En büyük sartlarindan biri evlenmem. Ben evliligi düsünen birisi degilim Gülsüm, simdiye kadar ciddi bir iliskim olmadi benim. Sonra senle tanistim, yaninda oldugum her an kalbim yerinden çikacak gibi hissediyorum. Kendime verdigim sözler geliyor aklima, sen bizim aileye girsen yasayacaklarin geliyor. Seninle vakit geçirmem, senden uzaklasmami zorlastiriyor. Her geçen süre daha çok baglaniyorum sana." Bana ilani ask ederken bu kadar kötü hissedecegimi düsünmezdim. "Ne seni bu sikintilarin içine sokmak istedim, nede senden ayrila bildim." Uzun ve derin bir nefes verdi, o da benim kadar yorulmus bu konuda. "Gerçekten daha farkli ögrenmeni istedim, dedem israr etti seninle tanismaya." "Peki benimle neden tanismak istedi?" "Sali gecesi, dedem beni yanina çagirdi, kampdan ayrilma sebebim bu. Dedigim gibi benim evlenmeme kafayi takmis durumda, dogum günümden önce birini bulmam konusunda beni sikistirinca mecbur kaldim nisanliyim demeye. 'Kim?' diye soruncada aklima sadece sen geldin." Kafasini öne egdi açiklarken, ben duyduklarima inanamiyordum hala. "Peki benim seninle nisanlanmak istedigimi kim söyledi?" "Bende senin kabul edecegini düsünmüyordum zaten, sadece zaman kazanmak için dedim." Yüzü kizardi, düsünmedigi dogru. Ama istemis olmami ummus belli. "Seninle bir anlasma yapariz dedim, bir süre koyariz, sahte bir nisan falan olur dedim." Gözlerim kocaman oldu bir an, söyledigi seyi kulagi duyuyormu bunun? "Ne dedin sen?" "Hemen kestirip atma, gerçekten çaresizim. Sadece sen yardim edebilirsin bana. Lütfen, kestirip atmadan bir düsün ..." "Neden sadece ben olabiliyorum? Para desen var sende, yakisiklisinda, baska kadin bulamiyormusun sen simdi?" Inanmami bekliyor olamaz söylediklerine. "Sorun benim fiziksel özelliklerim degil, benim bir iliski istemiyor olmamdi" gergin gelen sesi sona dogru kisildi. "Iyi madem sende ayni durumda bulundun anlarsin beni. Ben bir kere nisanlandim tekrar nisanlanma niyetinde degilim. Baska birini bulman gerekecek." "Olmaz. Sen farklisin digerlerinden, bana yardim edebilecek, beni anlayabilecek ve güvendigim tek kisisin. Hem maden istemiyordun neden hastanede herkesin içinde 'nisanlisiyim' deyip beni evine getirdin?" Bu sefer soru sorma sirasi Kadir'e geldi. "O baska bir olay. Seni köseye sikistirmislardi. Zaten hastasin, aci içindesin, kalkmislar 'yok is ne olacak, yok kim yaninda kalacak' üstüne gidiyorlardi. Ben seni ordan kurtarmasam sen sag çikamazdin ordan? Bacagini kirmanda bir nevi benim yüzümden oldu." Hemen karsi çiktim benim geçerli bir bahanem var bir kere yaptigim sey için. "Tamda anlatmaya çalistigim sey bu. Güveniyorum ben sana, anliyorsun sen beni. Daha 3 saat önce kaçtigin adamin tüm ailesini karsina alip beni savundun sen. Senden baskasi olamaz benim nisanlim." "UUUUUFfff fenalik geldi, nisanli muhabbetini birakalim bir müddet. Simdilik seni iyilestirmeye bakalim, bir hafta burdasin o süre içinde kendini diken üstünde hissetmeni istemiyorum." Yoruldum artik, basim agriyor. Tek istedigim bu konunun bitmesi. "Affettinmi?" sesi küçücük çikti. Derin nefes alip düsündüm biraz," Sen bana ne oldugunu anlattin, ama ben bu konuda ne hissettigimi henüz bilmiyorum. Patronum oldugunu henüz kavrayamadim. Ve benim patronumü öptügümü düsününce tüglerim diken diken oluyor. Bana düsünmek için biraz zaman lazim. Artik daha sakinim sana karsi bunu söyleyebilirim sadece." "Bana yeter simdilik ..." Biraz durdu belli söylemek istedigi bir sey var. "Sormak istedigim bir sey var, yanlis anlama. Ben bir hafta boyunca burdami kalacagim?" Tereddüt içinde sordu sorusunu. "Oda olarak soruyorsan , hayir. Ev olarak soruyorsan, evet." "Kimin evi burasi?" Eve girerkende gözünü alamadi evden, merak ettigi belliydi halinden. "Benim, ailemden kalan seylerden biri." "Yanlis anlamazsan sende bana kim oldugunu anlatabilirmisin. Içimden bir ses senin hakkinda bilmedigim çok sey var diyor." Kafasini yatirdi bir anlam katmaya çalisiyor. Evim benim yaptigim meslekle alabilecegim bir ev degil, hatta ödeye bilecegim bir evde degil. Merak etmesi normal ama hazir elimde firsat varken biraz zevkini çikarmak istiyorum. "Yanlis anlamiyorum, ve evet hakkimda bilmedigin çok sey var. Cevabina gelecek olursak, hayir." siritarak söyledim, hosuma gitti meraklandirmak. "Ne 'hayir'?" anlamadi ne demek istedigimi. "Kendimi tanitmayacagim, önce ben senin kim oldugunu anlayayim sonra sen beni tanirsin." Kadir'i redettikten sonra oturdugum yerden kalktim ve odadan çiktim.
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE