İlkay
Barın ışıkları, içimdeki karmaşayı bastıracak kadar parlaktı. Gürültü… tam da ihtiyacım olan şeydi. Düşünemeyecek kadar karışık, hissedemeyecek kadar kalabalık.
Yanımda Elif vardı. Kriminalden, en yakınım. Ama ona bile anlatamadım bu yükü. Sonay’ı bulmuştum, evet… ama kalbim, aklım, yerinden oynamış gibiydi. Sanki ben ben değildim artık.
Shotları arka arkaya diktim. Tadını bile almadım. Sadece geçmesini istedim her şeyin. Sonra kalktım, dansa karıştım. Kalabalığın içinde kayboldum. Elif de geldi, birlikte dans ettik. Ama konuşmadık. Sadece ritimde nefes aldık.
Ve bir an… gözüm ona takıldı.
Ediz.
Karanlıkta durmuş, beni izliyordu. Ne zamandır oradaydı, bilmiyorum. Ama gözleri… gözleri o kadar keskindi ki, içime işledi. Elif’in sesi geldi sonra, gitmemizi istedi. Ama kalamadı, çü
