Acısını sırtlandığımız geçmiş, omuzlarımı düşürmekten ziyade ayakta kalabilmemi sağlıyordu. Geçmişimden nefret ettiğim kadar minnettardım da. Çoğu zaman tökezlememi sağlasa da bana kattığı en büyük şey ayağıma takılan taşlardan nasıl kurtulacağımı öğrenmemdi.
Ayağıma takılacak taş yoktu artık.
Kahvem bitmek üzereyken geldi Gölge.
"Bitti mi dedim?" kısa bir sessizliğin ardından. Kafasıyla onayladı. Olduğum yere yayılıp derin bir nefes aldım.
"Az kaldı, bu gece her şey bitecek," dedi yatıştırıcı bir sesle.
Ciddi anlamda heyecanlıydım. Şimdi önümde taş yoktu ama bir kaya parçası vardı ve ben yolumu değiştirmek yerine o kaya parçasını patlamayı tercih ediyordum. Bomba büyüktü, kozlar hazırdı. Gereken tek şey saatti.
Tam bir saat sonra bütün emeklerimizin karşılığını alacağımıza in
