Rüya’ya bakarken nefesimi tutuyorum.
Aynaya her baktığımda gördüğüm o renge aşinayım. Maviye yani. İkimizin de göz renginin aynı olduğunu söylemek çok büyük bir haksızlık. Evet, gözlerimizin rengi aynı ama onun gözlerinde keşfedilmemiş bir gölün tılsımı var. Bakanın hayran kalmaması mümkün değil ve ben ona hayran bakan gözleri anlarken bile deli gibi kıskanıyorum.
Rüya’ya bakamayacağına inanmaya başlayan gözlerimin nasıl kapandığını hatırlıyorum. Uçağa bindiğim anı, havalanır havalanmaz beni mengene altına alan adamları ve götürüldüğüm o köhne yeri hatırlamayı bırakamıyorum. Düzenlenen suikastı fark edemiyor oluşum aklımı Bodrum’da, Rüya’nın kaldığı evde, aslına bakarsanız bizim evimizde bırakmamdan kaynaklanıyor. Bilgisayar çantasıyla beraber diğer elektronik aletleri de ele geçiren mas
