SÜT ANNE

4.BÖLÜM:KONAĞA GELİŞ

4.BÖLÜM:KONAĞA GELİŞ

DEFNE

Ertesi gün hastaneden taburcu olmuştuk.Davut ağanın arabasında gidiyorduk.Her ne kadar ayrı evde kalmak istesemde,bu şuan için mümkün değildi.Alparslan küçüktü.Ve ben şuan yalnız kalamazdım,Tarık'ın ailesi yüzünden.....

Bir taşkınlık yapmadan durmayacaklardı.

Bedenimde,ruhumda zayıftı.Önce güçlenmeliydim.Bu süreçte,Alparslan bana can olacaktı.

Konağa gelmiş olmalıyız ki araba durdu.Alparslan benim kucağımdaydı.Davut ağa arabayı sürmüştü.Korumalarda kendi arabalarıyla peşimizden gelmişti.Davut ağa arabadan inip,benim tarafıma geldi.Arka koltukta, Alparslan ile otuyordum.Bebek ile ön koltuğa binilmezdi.

Hem ayıptı.Öyle görmüştük biz atamızdan.Nikahın olmayan birinin yanına oturamazsın derlerdi.Ya anası ya bacısı ya karısı oturur ön koltuğa derlerdi.

Umarım öne oturmak zorunda kalmazdım.Çünkü bu yetiştiğim tarzı anlatmak zordu.Haklılık payları da vardı.Haksız taraflarıda.

Davut ağa kapımı açıp,eğilerek Alparslan'ı kucağımdan aldı.El mecbur kendim de arkasından indim.Alparslanı bebek arabasına yerleştirip,konağa doğru adımlayınca onu takip ettim.İçeri girdiğimizde avluda baya bir kalabalık vardı.Kaç kişi yaşıyorlardı burda.Davut ağa ve ailesi dışında da kalanlar vardı sanırım.Araba da bahsetmişti biraz kendinden.Rahmetli eşinin adı Serpil'miş.Babası Mustafa Seyran, annesi Zerrin seyran.Kız kardeşi Elçin.Benimle yaşıt.Ha birde Emrah,erkek kardeşi.22 yaşındaymış.Bu sene üniversiteyi bitirmiş gelmiş.Amcası zamanında İstanbul'a taşınmış ailesiyle.Kızı Dilek'te orda okuyormuş ama yaz tatiline buraya geldiğini söylemişti.Cenazeye kimse gelmesin demişler.Çünkü amca zaten rahatsızmış.Davut ağanın anlattığına göre...

Şimdi baktığımda anlattığı kişiler dışında olanlar, yardımcıları olmalıydı.Ne kadar çok vardı.Acaba süt annelik görevim bittiğinde, benide işe alırlarmıydı.

Düşüncelerimden Davut ağanın sesiyle çıktım.

''Gel Defne seni ailemle tanıştırayım!!'' dedi.

Yanına adımladım.Ve herkes ile sırayla tanıştım.Mustafa bey baya babacan biri çıkmıştı.Beni sanki evladıymışım gibi karşıladı.Zerrin hanım dominant karakterinin yanında, yüzündeki çizgilerden ne kadar yıprandığını anlıyordunuz.Karakterinin tam tersi şefkatle karşıladı beni.Sanırım torununun hürmetine olabilirdi.Emrah baya fırlamaydı.Şakacı bir karakterdi.Abisi çok sululuk yapınca, uyarmasıyla hazır ola geçti.Bu haline hafif tebessüm etmiştim. Normal de olsa kahkahayla bile gülerdim bu haline ama içimdeki Defne ölmüştü.Yaşayan bir bedendim sadece, ruhum ölüydü.

Elçinle de tanıştık.Akrandık zaten.Onunla çok iyi anlaşacağımızı söyleyip, sanki burdan hiç ayrılmayacakmışım gibi davranmıştı.Dilek ise pek memnun olmamıştı.Sanırım konakta bir tek o sevinmemişti geldiğime.

Ama sonuçta onun için burda değildim.

Bir damla canım vardı o da Alparslan içindi.

Sonrasında ne olurdu kim bilir....

Ama Yaradan çoktan yazmıştı, alın yazılarımızı birbirimize...

Sadece haberimiz yoktu....