"Gidiyorum bütün aşklar yüreğimde
Gidiyorum kokun hala üzerimde
Sana korkular bıraktım bir de yeni başlangıçlar
Bir kendim bir ben gidiyorum."
Kaç acıdan sonra büyüyordu insan, kaç yalnızlıktan sonra diniyordu sızısı ya da kaç ölümden sonra alışılırdı artık yokluğa.. Cevabı var mı bu sorunun sahi. Kime göre ya da neye göre olurdu ki zaten bunun cevabı. Şimdi Beyaz'a sorsan uzun uzun haklı olduğunu anlatırdı, en çok acıyı kendisinin çektiğini.. Ordan bakınca öyleydi de gerçekten. Berdan'a sorsanız acı demek ben demek derdi direkt muhtemelen. Zira aldatılan bir adamdı kendince en haklı oydu. Değişmeyen şey ise herkes kendi çektiği acının içinde debelenip bir başkası olmadan çıkamıyordu o kara delikten. İnsan insana muhtaçtır da tam olarak burda giriyordu devreye işte ama muhtaç olduğu
