ARVEN
“Anne!”
Annem sanki konağın önünde olay yokmuş gibi çardağa oturmuş keyifle kahvesini içiyordu. Benimse resmen kahve boğazıma dizilmişti.
“Hiç bakma bana,” dedi annem sitem eden gözlerini üzerime çevirip. “Kızıma kavuşmuşum, o da yuvasına kavuşmuş. İsterse kıyamet kopsun kızımla karşılıklı kahvemi içeceğim. Onlar da baba oğul yesin birbirini!”
Ağzım açık yüzüne bakakaldım. Suratımda ufak ufak bir sırıtma peyda olurken bakışlarım kısa bir an konağın kapısına döndü.
“Baba oğul derken?”
“Önünde sonunda olacak olan o,” dedi annem.
“Babam şu an oğlu olacak kişiyi dışarıda bekletiyor farkında mısın?” Annem de benim gibi başını çevirip babamın olduğu yere baktı.
“Ne yapayım?” dedi umursamaz bir sesle. “Şu an babanın beni dinleyecek modda olduğunu sanmıyorum. O moda geldiğinde kon
