AYAZ SANCAK
Melek’in parmakları yüzümde gezinirken, nefesimi tutuyordum. Uyuyor numarası yapıyordum. Yumuşak, narin dokunuşları burnumdan dudaklarıma, çeneme kadar iniyor, sonra tekrar yukarı çıkıyordu. Her dokunuşunda içimde bir şeyler kıpırdıyordu. Onun bu kadar savunmasız ve sakin halini görmek... Bunu bozmak istemiyordum. Belki de birazcık kendisini kötü hissetmemesi içindi. Dün gece ona karşı çok sert olmuştum. Bu küçük numara, ona bir parça kontrol vermek gibi gelmişti.
Ama beş dakika sonra dayanamadım. Gözlerimi açtım. Melek yanımda yatıyordu, ama o da uyumuyordu. Bomboş gözlerle bana bakıyordu. Yüzünde hiçbir ifade yoktu, sadece derin bir düşüncelilik.
“Uyumadığını biliyorum,” dedi sessizce sesi odanın loşluğunda yankılanır gibi oldu. “Bu konularda tek profesyonel olan sen değil
