MELEK
Kim olduğumu bile bilmiyorken şu an, beni korumakla görevli, taş gibi sert görünümlü adamın yatağındayım. Üstelik neredeyse üzerine çıkmışım.
Uykuyla uyanıklık arasında, yumuşak ve sıcak bir şey hissettim. Tene dokundu sanırım parmaklarım. Belki de rüyamdı. İçgüdüsel olarak, o sıcağa doğru uzandım. Parmak uçlarım o tene daha da gömüldüğü anda, bir kaplan gibi hareketlendi.
Bir anda kendimi sırtüstü yatakta, bileğim onun demir gibi pençesinde, üzerimde onun ağırlığını hissederken buldum. Gözleri, loş odada parıldıyor, bir avcı gibi avına odaklanmıştı. Nefesim kesildi.
“Uyurken dokunulmasından... hoşlanmam,” dedi sesi gergin ve boğuktu. Kalbim göğsümde deliler gibi atıyordu. “Özür dilerim,” diye fısıldayabildim ancak. “Bilerek... yapmadım. Uyurken biraz... hareketliyimdir.”
O, bu
