Yusuf Çakır Dağlı
Gözlerime öyle bir bakıyordu ki sanki dünyanın en garip anı yaşanıyordu onun içinde. Belki de öyleydi.
Fakat ben bu günler için öyle çok beklemiştim ki, hiçbir güç şu an beni gittiğim yoldan geri çeviremezdi. Ona yakın olmak, onun benim olması öyle güzel bir şeydi ki... Kelimeler ile tarif etmem mümkün bile değildi.
Bilakis, tüm kelimeler anlamsızlaşıyordu onunlayken.
“Tutayım tabii. Kocam olduğunu anlamaları lazım, haklısın.”
Kocam kelimesi onun dudaklarından dökülünce bile kalbim sanki maratona koşuyordu. Ulan ağzına tükürdüğümün sevdası, ne bok ettin bana da böyle oldum ben?
“Evet. Kocan olduğumu bilsinler ki, karım olduğunu döve döve beyinlerine sokmak zorunda kalmayayım.”
Aslında bu cümleyi kurmamın en büyük nedeni Helin'in güzel bir kız olduğundan, Urfa'
