İpek'in Anlatımı
Gözlerinin içine bakıp gülümsedim:
-Ben de seni seviyorum, canım.
Üzerimden kalkıp beni tekrar kucağına aldı. Arabanın kapısını açtı ve beni nazikçe koltuğa oturttu. Emniyet kemerimi de taktı ve direksiyona geçti. Bakışları ayak bileğimdeydi. Endişeyle bakıyordu.
- Hastaneye gidiyoruz, bebeğim.
- Hayır, canım! Olmaz. Buz koyarız, geçer. Her şeye hastaneye mi gideceğiz?
- Evet, sağlık bu, şakaya gelmez.
- Sen biraz pimpirikli misin acaba?
- Hayır, biz ona tedbirli diyoruz.
- İsmi değişince sonuç değişiyor mu? Altı üstü bir burkulma. Sende doktorsun. Kontrol ettin işte. Gitmeyelim, ben hastaneleri hiç sevmem. Çocukluğumdan kalma bir durum. Çok zorda kalmadan da beni götüremezsin.
-İyi de sevgilinin iş yeri hastane, onu ne yapacağız? diye şakayla karışık sordu,
