Sabah gözlerimi açtığımda yanımda sevgilim vardı. Ne kadar da güzel bir manzaraydı. Bir süre sadece onu izledim. Uyurken ne kadar da masum görünüyor.
Dudağına ufak öpücük kondurup bekledim, gözlerini hafifçe araladı. Bir yandan gerinirken.
- Günaydın, sevgilim dedim gülümseyerek.
- Günaydın, bebeğim… dedi uykulu sesiyle. “Nasıl huzurlu uyumuşum. Hep burada mı kalsam?”
- Olmaz! Misafirlik bitti. Hadi kalk bakalım! dedim, yastıkla hafifçe vurdum.
- Aaaa, yastık savaşı ha! diye güldü, o da bana yastık fırlattı. Aramızdaki yastık savaşının sonunda Gökhan beni duvara sıkıştırmıştı.
- Pes mi?
- Pes, pes!
- Cezası var… Dudaklarını yemem lazım, çok acıktım!
- Aaaa olmaz, sonra dudaksız kalırım! derken dudaklarıma yapıştı. Öpüşleri hem aç hem de nazikti. Elleri belimi sarmalamış beni dah
