Üstü tamamen kapalıyken belimin iki kenarında boşluklar bırakarak inip kalçamın hemen altında biten siyah elbisemin üzerine krem renkli bir kaban attım. Geçtiğim sokaklara omzumun üstünden mutlaka bakıp kontrol ediyordum. Bir şekilde Savaş'a yakalanmadan evden çıkmayı başarsam da her an karşımda bitecekmiş gibi tedirgindim. Karanlık sokağı sonunda geçip kalabalığa ilk adımımı attığımda arkasında bir harp bırakarak giden kaçak bir asker gibi hissediyordum. Pişman olup olmayacağımı zaman gösterecekti elbette fakat şu an sırtımdaki kilolarca yükü bir kenara fırlatmış olmanın rahatlığı vardı üzerimde.
Uydurduğum bir bahaneyle çalışanın telefonunu alıp Satılmış'a ulaşmış ve onunla görüşmek istediğimi belirtmiştim. Satılmış Aka, görüşmeyi kabul etmiş ve bana bir adres göndermişti. Daha güvenli
