En düşük ses seviyesinde unutulmuş, neredeyse duyulmayacak şarkıları aracın içindeki sessizlik sayesinde kulağımda mırıltı gibi duyabiliyordum. Beynim bildiklerime eşlik ediyor, bilmediklerimi ninni varsayıp uyutuyordu. Kafamda çizdiğim Savaş bu şarkıları asla dinlemezdi ama yanımdaki rahatsız oluyor gibi değildi. Ona sırtım dönüktü, radyoyu kapatmayıp içeriye sızmasına izin verdiğinden yola çıkarak varmıştım bu kanıya.
"Durdur arabayı." dedim bir anda. Olabildiğince hızlı doğruldum. Aniden kafamı kaldırdığım için şimşek gibi bir ağrı yayılınca bir elimle enseme baskı uyguladım. Bir an araç durdu zannedip ağır hareketlerle kapıyı açmaya yeltendim. Savaş hemen abartılı bir tepki vererek "N'apıyorsun!" diye yükselip kolumdan çelik gibi tutarak durdurduğunda aracın daha durmamış olduğunu yen
