Bir anlık atağına sevinsem de dudaklarımın kıvrımı saniye saniye yok oldu. Çünkü zihnimde atak yapmayı bekleyen Ece bir anda kendini göstermişti. Onun ne işler çevirdiğini bilmeden içim rahat etmezdi. Hem bu aile yemeği olacaktı. Onun ne zaman geleceğini kestiremiyordum ki söyleyeyim ve gidelim. Arasam açar mıydı şüpheliydim.
“Yekta çok isterim ama durumu biliyorsun. Ece’nin neler karıştırdığını bulmadan hiçbir şey yapamam. Aklım hep onda olacak. Anın keyfini çıkaramayacağım. O yüzden önce Ece neler yapıyor onu bulalım ondan sonra söz hemen geliriz.”
Ona mahcupça bakarken yüzündeki gülümsemeyi de soldurmuştum. Pişman olsam da mecburdum. O aile yemeğine aklım basmazdı. Biri bir anda bir şey söylese ve ne cevap vereceğim bilemesem ne olacaktı? Annemden de emin olmam gerekiyordu. Kesin iy
