Tan eve döndüğünde zaten bir kadın onu bekliyordu. Kadın Tan’ın onu reddetmemesine pişman olacağını bilmiyordu. Tan kolundan çekti kadını ve eve doğru ilerledi. Kadın canı biraz yansa da ses etmedi.
Sıkılmış ve bunalmıştı, üstüne üstlük öfkeliydi. Öfkesini kolunu sürüyerek götürdüğü kadından çıkaracağı kesindi.
Kadını yatağa doğru itti ve “Soyun!” diye bağırdı. Kadın heyecanla karışık bir korkuyla soyunmaya başladı.
*****
Can’la birlikteymiş, dediğim her şeyde haklı olduğum halde özür diledim lan, özür diledim!
“Ben Can’layım gördüğün gibi!” dedi. “Siktirtme Can’ı” demem lazımdı. Ama yapamadım. Yapmadım. Kızgın olsa ateşle yanardı gözleri, ama yavru ceylan kırgındı. Kırgınlığıyla baş etmeye korktum, edemeyeceğimi düşündüm. Edemeyeceğime de inandım işin kötüsü.
Bana bakan bir çift
