Geçmiş:
Çayırda güneş yavaş yavaş batıya kayarken, rüzgâr usulca otların arasında dolaşıyordu. Doğanın o eşsiz huzuru içinde Esma, çayırın ortasında koyunlarının başındaydı. Ancak bu huzuru bir türlü kendi yaşayamıyordu, çünkü sürünün en yaramaz koyunu, bugün de peşindeydi. Beyaz tüyleriyle küçük bir kar topuna benzeyen bu afacan koyun, Esma’nın etrafında dolanıyor, otlamak yerine onun dikkatini çekmek için her türlü oyunu yapıyordu.
"Yine mi sen?" dedi elindeki değneği yere vurup kaşlarını çatarak. "Bak, bu son! Seni bir daha sürüden kaçarken görürsem, vallahi diğer koyunların yanına bile göndermem." Sesi ciddiydi ama yüzündeki hafif gülümseme, bu tehditlerin sadece sözde kaldığını belli ediyordu. Yaramaz koyun başını kaldırıp Esma’ya bakıyor, sanki onun söylediklerini anlamış gibi gözl
