Köy yoluna çıktığımızda hava iyice soğumuş, gökyüzü kurşuni bulutlarla kaplanmıştı. Arabanın silecekleri sürekli çalışıyor, yağmur damlaları camda iz bırakıyordu. İçimde tuhaf bir heyecan ve gerginlik vardı. Bu köy, çocukluğumun geçtiği hem güzel hem de zor anılarla dolu olan yerdi. Ancak burada yaşadıklarımı, annemle son konuşmalarımı düşününce, her dönüşte hissettiğim o hafif hüznü bu kez daha derin hissettim.
Tunahan direksiyonun başında dikkatle yolu izliyordu. Onun varlığı bir yandan içimi rahatlatıyordu ama diğer yandan da gerginliğimi artırıyordu. Annesinin evine gitmeden önce kendi evimize, annemin yanına uğrayacaktık. Bu beni hem mutlu ediyor hem de tuhaf bir sorumluluk hissi yüklüyordu.
Araba nihayet evin önünde durduğunda, yağmur şiddetini biraz hafifletmişti. Annemin evi… Tan
