Binanın önünde durmuş bana doğru bakıyordu. Hal ve hareketleri çok sakin duruyordu. Ama bir şeylerin yolunda gitmediğini sezebiliyordum. Omuzları çökmüş bitkin bir hali vardı. Sanki alkol almıştı.
"- Iyi misin? Sanki bitkin duruyorsun" dedim yanına giderek. Ama sınırımdan asla vaz geçmiyordum araya büyük bir sınır koymuştum.
Adar;
"- Iyiyim sadece yorgunum" dedi bana bakarak. Göz torbaları şişmiş, gözlerinin içi kıpkırmızı olmuştu.
"- Peki bizim bu saatte ne işimiz var dışarıda?" diyerek kendisine sordum.
Adar;
"- Sadece yardıma ihtiyacım var tabi yardım edersen"
"- Bu saatte olmak zorunda mı? Yarın sabah gitseydik acelesi mi var durumun?"
Adar;
"- Gittiğimizde öğrenirsin olur mu? Hadi arabaya bin" dedi.
"- Peki nereye gittiğimizi sorma şansım yüzde kaç." dedim gülümseyere
