Kırlangıçlar gibi dostluğa ve şefkate kanatlarımı çırptığım her an kuşku kanatlarımdan beni yakalayıp kutuplara-yaşayamadığı tek yere- savurup benliğimin tam üzerine karanlık bir pusu kuruyordu.
Kağan Erat'ın ölümünü sağlayan -hatta Aktan'ı bile öldüren- kim olduğu bilinmeyen çete gün geçtikçe tehditlerini daha da katılaştırarak kuşkuyu dört bir çevremizde kuşatıyordu. O, kristal bir vazo gibi değerli gördüğümüz hayat tek bir oyunun başlamasıyla beraber mahvolarak yok oluşa sürükleniyordu ve bizim yapabildiğimiz tek şey izleyerek olayın sonunu beklemekti.
Kuşku hayatı bozan öyle illet bir duyguydu ki beklemediğiniz en olunmaz kişiyi bile düşman sıfatına koyabiliyordunuz. Telefonu hızla kapatırken yüzündeki gergin hatlarını gülerek silmeye çalıştı. Ediz ensesini kaşıyıp,"Hoşgeldin, geldiğ
