Ben Asaf'a, Asaf babama, babam Önder amcaya, Önder amca Aydan teyzeye, Aydan teyze anneme, annem Özgür'e, Özgür Işıl'a bakıyordu. Ve yarım saattir benim beynim sulandı. Hint dizisi çekiyoruz sanki anasını satayım. Bu olaya dur deme vakti gelmişti. "Sofra başında vahiy gelmesini mi bekliyoruz? Yemeğe başlasak?" Annem bana uyaran bir bakış attıktan sonra misafirlere gülümsedi. "Ee hadi herkes başlasın o zaman, afiyet olsun." Bu arada Önder amca Asaf'ın babasıydı. Eve geldiklerinde çaktırmadan anneme sorup adını öğrenmiştim. Tanışırken beni kırk yıldır tanıyormuş gibi 'kızım' demişti. Büyük ihtimalle Özgür o gün bizde olduğunu anlatmıştı. Çünkü bildiğim kadarıyla Asaf, ailesine sevdiği kızın ben olduğunu söylememişti, ondan tanıma imkanı yoktu. Her neyse önemli olan nokta şu; bana 'kızım'

