İnsan böyle anlarda düşünmeyi bırakıyor. Hayatta kalma içgüdüsü mü derler, travmatik etki mi derler bilmem. Ben o an sadece kurtulmak ve hayatta kalmak için çırpıyor, kendimi kurtaramadıkça daha çok korkuyordum. Herhangi bir dövüş eğitimim yoktu ama böyle taciz durumlarında tacizciyi en azından şaşırtacak birkaç hareket izlemiştim Youtube’dan. Ama pratik olmadığından o hamleleri yapmak hiç kolay değildi. Sadece kendimi asılabiliyor, zorluk çıkartabiliyordum. Ve kabul etmeliyim ki kadın ve erkek biyolojik olarak asla değildi. Karşımdaki izbandut gibi adamı benim gibi çiroz ve kas kütlesi düşük birisinin bir savunma hareketiyle etkisiz hale getirmesi imkansızdı. Güç dengesizliği daha çok korkmama ve paniklememe sebep oldu. Beni sıkıştırabilir, kaldırıp çuval gibi arabasına atabilirdi. Sonras
