Kadınlar ve erkekler arasında öteden beri var olan fark, yalnızca gözle görülen fiziki ayrımlarla sınırlı değildir.
Asıl ayrım, görünmeyen yerlerde—kalpte, duyguda, tepkide—kendisini belli eder.
Aynı olaya bakan iki çift göz, aynı şeyi görür belki; ama hissettikleri bambaşkadır. Kadın, olanı kalbinin süzgecinden geçirir. Hisleriyle konuşur, sezgileriyle dokunur yaşananlara. İnce bir duyarlılıkla, kırılgan bir romantizmle yaklaşır olaylara.
Erkekse daha ketumdur; duygusunu çoğu zaman dizginler, tepkisini kontrol eder, duvarlarını hemen indirmez.
Birinin gözyaşının olduğu yerde, diğerinin suskunluğu vardır. Biri kalbiyle yol alır, diğeri aklıyla yön çizmeye çalışır.
Bu fark, yaradılıştan gelen bir ahenk gibidir; iki ayrı sesin aynı melodide buluşma çabasını anlatır.
Doğru zamanda, tam
