32.BÖLÜM

1453 Kelimeler

Duru, elleri titreyerek telefonunu eline aldı. Gözleri Savaş’ın zincirli haline kaydı, içinde buz gibi bir nefret kabarıyordu ama... Barlas’ı düşündü. Onun bu anı hak ettiğini düşündü. Sessizce Batuhan’dan uzaklaşıp verandaya çıktı. Titrek bir nefes aldı ve numarayı çevirdi. “Barlas,” dedi sesi kısık ama net. “Onu yakaladık.” Karşıdan bir sessizlik geldi. Sonra boğuk bir ses: “Nerede?” Duru adresi verdi, bir an bile tereddüt etmedi. “Beray için... seni bekliyorum.” Telefonu kapatıp içeri dönerken Batuhan onun yüzündeki ifadeyi fark etti. Gözleri kısıldı. “Ne yaptın sen!?” Duru başını kaldırdı, geri adım atmadı. “Barlas’ı aradım. Onun da burada olmak hakkı” Batuhan’ın çenesi kasıldı. “Ne hakkından bahsediyosun?” “Beray’ı sevdi. En az senin kadar... belki daha fazla. Bunu görmüyo

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE