Ateş’in evindeki günler geçtikçe, içimdeki merak ve takıntı büyüyordu. O evde bir şey vardı. Gizli bir şey. Ateş’in davranışları, penceredeki o gölge, kapalı kapılar… Tüm bunlar zihnimin derinliklerinde sürekli bir yer ediniyordu.
O gün, fırsatımın geldiğini hissettim. Ev neredeyse tamamen boştu. Ateş’in adamları dışarıdaydı, Halime Teyze ise çarşıya gitmişti. Evde yalnız olduğumu biliyordum. Bu, o gizli kapının ardındaki sırları öğrenmek için tek şansımdı.
Bahçedeki işlerimi erken bitirdim ve sessizce içeri girdim. Ateş’in genellikle çalışma odasında olduğunu biliyordum. Oraya yöneldim, kapıyı açmadan önce kulak kabarttım. Sessizlik.
Kapıyı araladım ve içeri girdim. Çalışma masası, kitaplıklar ve karanlıkta parlayan küçük bir kasa gözüme çarptı. Ama beni asıl çeken şey, duvardaki hafif
