Mardin’in sabahı, bu kez sadece güneşin kızıllığıyla değil, değişimin getirdiği o huzursuz edici sessizlikle uyandı. Zerin, Arslanoğlu Konağı’nın devasa avlusunda, elinde babasından kalan o eski tapu kayıtları ve vakıf senediyle duruyordu. Artık o, sadece bir hukukçu değil, bu toprakların makus talihini değiştirmeye yemin etmiş bir öncüydü. Ancak taşın hafızası ağırdır; bin yıldır kandan beslenen bu topraklar, adaletin yumuşak dilini bir zayıf noktası olarak görmeye meyilliydi.
Dün geceki pusunun yankıları hâlâ kulaklarındaydı. Baran’ın tedavi ettiği köylülerin yardıma gelmesi, Zerin’e hayatı boyunca unutamayacağı bir gerçeği öğretmişti: Eğer kalplere dokunursanız, yasaların koruyamadığı yerlerde vicdanlar sizi korurdu.
Vakfın İlk Adımları
Zerin, bürosuna gitmek yerine Mardin’in en eski
