Mardin’in üzerine çöken sabah güneşi, her zamankinden daha keskin, her zamankinden daha acımasızdı. Hastane odasının steril kokusu, yerini Baran’ın kararlılığına ve Zerin’in yeni keşfettiği gücüne bırakmıştı. Baran, sargılarına rağmen yatağında dik oturuyor, kucağındaki belgeleri tek tek inceliyordu. Yüzündeki ifade, pusuya düşürülmüş bir aslanın değil, avını köşeye kıstırmaya hazırlanan bir avcının ifadesiydi.
"Hamit Amcam," dedi Baran, sesi buz gibi bir yankıyla odada dolaştı. "Aşiretin parasını kendi şirketlerine aktarmış, tapuları kendi üzerine yapmış. Bu belgeler sadece onu bitirmez Zerin, onu bu topraklardan sürgün eder."
Zerin, pencerenin kenarında durmuş, dışarıdaki korumaları izliyordu. "Peki ya annen? Sultan Hanım dün gece bana el kaldırdı Baran. O belgelerden haberi olduğunu s
