Merhaba, ben Yavuz kıraç.
Soyadımla aramdaki çelişki her zaman kendini belli eder. Bunu beni tanıyan, tanımayan herkes fark edebilir.
Belki beni gördünüz, belki duydunuz, belki de yanımdan geçtiniz. Bir yerlerde bir şekilde aynı havayı soluduk ve siz dostlarınızla etrafta kahkaha atarken, tek başınıza ağlarken ben büyük ihtimalle başka bir ölüme daha şahit oluyordum. Hatta sebep oluyordum, destekliyordum, belki de temizliyordum.
Sonra hiçbir şey olmamış gibi geçmişimdir yanınızdan ve ölüm, ruhumdan Tanrıyı götürürken yüzüme küçük bir tebessüm kondurmuşumdur. Hiçbir şey olmamış gibi gülümsemiş ve hissettiğim ağır duyguları bastırarak devam etmişimdir.
Hiçbir şey olamamış gibi…
Ama bazen yalnız kalınca o bastırma bir anda ortaya çıkıyordu, beni bir panik atak gibi ele geçiriyor ve bunu
