Karanlık Sinema Salonu
Geçmiş, tüm ihtişamı ile bizi geri çekerken buna karşı koyamıyoruz. Sürükleniyoruz onunla birlikte, sesini duymadan edemiyor, onu sırtımızda taşımadan, bir kenara bırakıp ilerleyemiyoruz. O olmasa olamazdık belki ama onda öyle çok takılı kalıyoruz ki, var olma isteğimizi devam ettiremiyoruz, onu bu kadar çok görmekle kimliğimizi de kaybediyoruz. Kırgınlıkları, ruhun can çekişen kısımlarını unutamıyoruz. Yazılan her şey silik silik olmaya başlıyor, her resmin rengi solup gidiyor, her gözyaşı tek başına kurumayı öğreniyor zamanla da; bir tek içimizde sakladığımız ruh unutmuyor hiçbir şeyi. Devam edemiyoruz, takılı kalıyoruz bir yerlerde. Tek kelimeyi bile hatırlıyor zamanı geldiğinde. O kelimenin kıvrımlarından asıyor benliğimizi, nefessiz bırakıyor, korkutuyor çocuk yanımızı. Nerede duysak
- Yazar
