Söz Veriyorum
"Bana söylenen her bir iğrenç kelime benliğimi delik deşik bırakırken, o yaralara güller ektim. Ben büyüdükçe yaralarım birer cennete dönüştü." Her yerim ağrırken, gözlerim gecenin karanlığına sızan ışığı buldu. Düşüncelerim küflenmiş gibi sükûnete çekiliyor, zihnimi müthiş bir derecede boşluk içinde bırakıyordu. Ağzımı açıp tek kelime etmeye halim yoktu. Hafif bir umursamazlık, tüm bedenimdeki endişeye karışıyordu. Anladığım kadarıyla hastane odasında yatıyordum. Koridora bakan pencereden ışıklar yansıyordu içeri. Odanın kapısı açıldığında Alperen'in siyahlar içindeki ilahi görüntüsü, ışığa meydan okur gibi görüş alanıma girdi. "Uyanmışsın," dedi hafif bir sesle. Yanıma adım atarak soluma, yatağın yanındaki sandalyeye yerleşti. Siyah pantolonun altındaki siyah botları, soğuk zemine deği
- Yazar
