Bir an için kelimeleri zihnimde anlamlandıramadım. Daha sonra sorusu karşısında olduğum yerde kendimi sorgulamaya başladım. Ben zihnimde kendi duygularımı bir bir sıraya dizip sınavdan geçirirken gözlerim siyah, ıslak saçlarına gitmişti. Tanrısal bir güzellik tüm bedenini kaplamıştı ve tüm o anılar kuzen olduğumuzu tekrar tekrar hatırlattı. İşkence ediliyor gibi bir sabırsızlıkla dolup taştım. Siyah gözler böylesine üzerimde dolaşıyorken mantıklı düşünmek imkânsızdı. "Bilmem, belki de âşık olmuşumdur…" dedim ciddi bir şekilde. Hayatım boyunca hiç gerçekten birine karşı böyle şeyler hissetmemiştim ki, bilmiyordum ve yalan söylemek de istemiyordum. Fakat asıl yanıt bu değildi. Onu incitmek ister gibi çıkan kelimelerim onu bulduğunda alaycı bir ifadeyle gülümsedi. "Âşık olmadığını biliyor

