Öpücüğü, ilk temasıyla beraber zamanın ipini kopardı. Dudaklarımdaki sıcaklık, tenime işleyen o his... Gerçek olamayacak kadar büyülüydü. Ellerini boynuma dolarken, kalbim onun avuçlarında atıyordu. Geri çekilmedi, ben de kaçmadım. İkimiz de o anı yaşıyorduk, adını koymadan, açıklama yapmadan, sadece hissederek.
Kubilay, alnını benimkine yasladı. “Biliyor musun… bazen bir insanı ilk görüşte yıllardır tanıyormuşsun gibi olur. Sen, öyle geldin bana.”
Ben sadece gülümsedim. Sesim kısıldı. Onunla aynı odada nefes almak bile sarhoş edici gibiydi.
“Bir şey içer misin?” dedi sonra, nazikçe. Elini belime koyarak küçük bir bara yöneldi. Kristal şişeler arasında bir şarap seçti, iki kadeh doldurdu. Sessizliğe, kadehlerin tokuşma sesi eşlik etti.
Birlikte küçük koltuklara oturduk. Şarap dudakları
