Gecenin karanlığında her şey sessizdi. O an, Kubilay ile yalnızdık. Bütün dünya durmuş gibiydi. Sadece biz varmışız gibi. O, yanımda, benden çok ama çok yakın… İçimde bir şeyler kıpırdanıyordu. Hızla atan kalbim, ellerimi sarmak için sabırsızlanıyordu.
Ona bakarken zaman kayboluyordu. Simsiyah saçları, kahverengi gözleri ellerindeki dövmeler....Gözlerim ondaydı. Şu an, bana en yakın şeyin o olduğunu hissediyordum. “Seninle her şey farklı,” diye fısıldadım. “Sana her şey çok yakın.”
Kubilay, hafifçe gülümsedi. “Bunu bekliyordum,” dedi. “Ama doğru yerdesin.”
Yavaşça yanaştı, gözlerime bakarak tenime dokundu. Hissettiklerimi anlatsam, kelimeler yetersiz kalırdı. Sadece bir dokunuş, bir bakış her şeyi anlatıyordu. Yavaşça koluma dokundu, tenimi takip ederek omzuma yöneldi. Hiç hızlanmadı, h
