Gözlerimi açtığımda sabahın ilk ışıkları, odanın köşesinden süzülen ince bir çizgi gibi yatak başlıklarına vuruyordu. O an, geçen geceyi hatırlamak çok kolaydı. Kubilay’ın her bir dokunuşu, bana ne kadar yakın olduğunu ve nasıl içime işlediğini hissettirdi. Vücudumda onun sıcaklığı hala vardı, gece boyunca birbirimize yakınlaştıkça, aramızdaki bağ daha da güçlenmişti.
Yanımda yatarken, derin bir huzur içindeydim. Onun varlığı, sadece fiziksel değil, ruhsal olarak da bana ulaşmıştı. Birbirimize daha önce hiç hissedemediğimiz şekilde yakın olmuştuk. Her şey çok doğal, çok içtendi. Sabahın bu ilk ışıkları bile, bir şarkı gibi kulağımda çalıyordu. Geceyi, hisleri ve bu özel anı tüm ruhumda taşıyordum.
Kubilay, bir anda gözlerini araladı. Yavaşça bana doğru döndü. Gözlerimdeki hâlâ dinlenmeye
