Tekrar uykunun kollarına bıraktım kendimi. Onun sıkı sıkıya sarılıp, kendine bastırmasını hissederek. Hem beni uzaklaştırıyor yamacından, hemde gizli gizli koynuma sığınıyordu. Onu sevmek ve terk etmek arasında kalmıştım. Gururumu kırmış, herkesin içinde yerle bir etmişti. Geri dönülmez yola sokmuştu bizi.
Tekrar uyandığımda ise yatakta tek başımaydım. Gökyüzünü griler kaplamış, cama vuran yağmur taneleriyle sanki adeta benim içimi yansıtıyordu. Uyuşuk adımlarla yataktan kalktım. Köşedeki boy aynasına baktığımda baldırım ve kolumdaki morluklar daha da belirgin olmuştu. Sıkıntıyla odadaki ebeveyn banyosuna geçip tuvalet ihtiyacımı giderdim. Elimi yüzümü yıkayıp odaya geçtim. Zeno'ya dair tek bir iz bile yoktu odada. Oysaki gece onun burada olduğundan emindim. Odadan çıkıp salona geçtim. Bu
