Keskin kararlarım karşıda hepsi şoke olmuş bir suratla bakıyorlardı yüzüme. Ne bekliyorlardı hiçbir sey olmamış gibi yüzlerine gülmemi mi? İlk şoku atlatan Zeno oldu. Kaşları çatıldı. Grileri kaya gibi sertleşti.
-"Buna izin vermem. Asla." Alayla güldüm.
-"Senden izin alacak değilim. Kararlarımı söylüyorum sadece." Yerimden kalktım. Bana ait olan odaya geçip valizimin fermuarını kapatıp sürüklemeye başladım. Salonun tam ortasında durmuşlardı bu yüzden yanlarından geçmek zorundaydım. Koltuğun arkasından geçip çıkışa yönelirken Zeno'nun kolumdan tutması ile duraksamak zorunda kaldım.
-"Elini kolunu sallayarak bu evden çıkabileceğini mi sanıyorsun. Olmaz. Gidemezsin." Andrea geldi. O da valizimin sapından tutup çekiştiriyordu kendine doğru.
-"Bebeğim lütfen. Bu kadar kolay gidemezsin." Sa
