Kaybetmek ile kazanmak arasındaki o ince çizgide gidip geliyordu ruhum. Eğer kaybedersem, ateşin kölesi olan bir zavallı olacaktım.
Ama eğer kazanırsam...
En harlı günahların aleviyle süslenmiş o ateş, benim kölem olacaktı.
~
Yeşilin en güzel tonundaki bakışlarını bir kez olsun benim üzerime çevirmeden gaza daha fazla bastı. Ve arabayı uçurumun kenarından uzak bir yere çekip sertçe durdurdu.
"Çabuk çık üstümden! Sen varken rahat süremiyorum arabayı, dikkatimi dağıtıyorsun."
Dikkatimi dağıtıyorsun. İşte ben buna çok gülerdim.
Dediğini yapıp ani bir refleksle sürücü koltuğunun yanındaki koltuğa oturdum. Tabii ben bunu yaptığımda kısa süreli bir kaza tehlikesi geçirmiştim ama geçmişti. Eğer bu arabayı Kaan yerine başka biri kullanıyor olsaydı hiç şüphesiz çoktan uçurumdan yuvarlanmışt
