Karanlığın kölesi olmuş ruhlar, şeytana iltica eden zavallılardır.
Ağlamak istiyordum. Yıllardır gözlerimden akmayan yaşlar sicim gibi ruhuma boşalsın ve siyaha bürünmüş ruhumu sarsıcı günahlardan arındırsın...
Kahretsin ki ne ağlayabiliyordum ne de herhangi bir yaşama belirtisi gösterebiliyordum... Tek yaptığım, karşımda duran ama gittikçe uzaklaşan arabaya son kez bakıp kendimi koltuğa bırakmak olmuştu.
"Çok kötü bir şey oldu. KAHRETSİN!"
Sert çıkan sesimin getirisi olan öfkeyle elimdeki silahı sertçe arabaya bıraktığımda Kaan beni öldürecekmiş gibi keskin bakıyordu.
"Sana dedim ki bu lanet olası arabada kal! Ama sen, bunu bile beceremedin."
Benden cevap alamayınca hızını seksene indirip keskin bakışlarını tekrar bana çevirdi. Kerem'in arabasının lastiğini silahla patlattığım için
