Yaşamanın gayesi, yıkılmadan ayakta kalıp şeytana iltica eden bir zavallı olmamaktan ibaretti.
Beni yakan öyle bir ateşti ki içimdeki, ölümü sorgulatıyor, sorguladıkça ölüme bir adım daha yaklaşıyordum.
Ben... Ben artık ölümü arzuluyordum. Çünkü yaşamak benim için karanlıkta cayır cayır yanmaktan başka bir şey değildi.
Ve ben, bu hayatta en çok karanlıktan nefret ederdim.
Patron... Kendine taktığı lakap buydu. Altındaki gizli ima ise barizdi. Açık açık benim kölem olacaksınız demeye çalışıyordu ve bu adam, Batu'dan bile daha büyük bir döl israfıydı.
"Ne istiyorsun benden piç herif?"
Bütün gücümle bağırarak konuştuğumda Kaan'ın sesimi duyup yanıma gelmesini istiyordum. Çünkü... Çünküsü yoktu işte sadece istiyordum.
"Seni istiyorum Vera. Büyüleyici güzelliğini, mükemmel bedenin..."
