Belime bağlı olan bir ip var...
40 yıl düşünsem, böyle bir halde olacağım aklımın ucundan geçmezdi.
Gözüm tavana takıldı bir süre, sonra ağır ağır başımı çevirip Cihan’a baktım.
Koltuğa yayılmış, derin bir uykudaydı. Sakin ama ürkütücüydü.
Ses çıkarmamalıyım.
Yavaşça ipi tuttum. Düğümleri ellerimle yokladım, çözmeye çalıştım. Ama...
Fark ettim ki ip, Cihan’ın bileğine bağlı olan uçtan açılmıyor.
İpler kilit gibi birbirine geçmişti.
Kalbim daha hızlı atmaya başladı.
Peki...Kalçamdan, yani vücudumun alt kısmından geçirip çıkarsam? Belki öyle kurtulabilirim...Ama ya uyanırsa?
Kafamın içindeki çarklar dönmeye başladı.
Fikirler art arda geldi, biri gidip biri geldi.
Elimi yavaşça kalçama götürdüm, ipi yukarı kaydırmaya çalıştım.
Ama hareket etmemle halatın tenime daha çok gömülmesi
