108
Yazar’ın Anlatımıyla Bir insanın sınırı nedir? Sabrının, sevgisinin, hüznünün, öfkesinin… ya da taşıyabildiği acının gerçekten bir ucu var mıdır? Serçe saatlerdir bunu düşünüyordu. Duydukları sıradan değildi; kaldıramayacağı şeylerdi. Son öğrendiği gerçekler nefesini tıkayınca kendini dışarı atmıştı. Bir gün içinde yaşadıkları… ve öncesinde zaten omzuna yüklenmiş tüm acılar… artık dayanılmaz bir hâle gelmişti. Tam dört saattir hastanenin bahçesinde, kimsenin uğramadığı bir köşede ağlıyordu. Ama ne kadar ağlarsa ağlasın, gözyaşları içindeki zehri akıtmaya yetmiyordu. Başının zonklaması umurunda değildi; çünkü ne gözyaşları tükeniyordu ne de içindeki fırtına dinmeye niyet ediyordu. Çağrı ne kadar uğraşırsa uğraşsın onu durduramayınca geri çekilmiş, sadece bir adım ötesinde oturup sessiz
- Yazar
