Sevilen bir kadın can demekti. Bu yüzden en çok canım denirdi ona...
Nazan Bekiroğlu
Şaşırtıcı bir şekilde Aras o sabah erkenden uyandı ve göğsüne sarılmış hâlde uyuyan Zehra’yı fark ettiğinde kendini gülümserken buldu.
Normal şartlar altında o asla kendi kendine uyanabilen biri değildi. Hele ki erken uyanması söz konusu dahi olamazdı ama bu sabah nasıl olduysa uyanıvermişti.
Geri uyumak yerine karısını saran kollarını sıkılaştırdı. Zehra’nın burada olması bazen onu hâlâ şaşırtıyordu. Yanında kalmaya karar vermesi adama inanılmaz geliyordu. Yaptığı onca hata ve bencillikten sonra Zehra’nın değil onu sevmesi, belki yüzüne bile bakmaması en mantıklı şey olurdu.
Dün Çisem ve Utku’yu gördüğünde bu fikir onu öyle sarsmıştı ki bir an kendi başına gelenleri bile unutmuştu. Aldatılmış, apt
