Bir şeyler yanlıştı.
Bir şeyler farklıydı.
Çisem sağ yumruğunu göğsüne bastırmış bir hâlde yürürken aklından bunlar geçip duruyordu.
Bir sorun, bir farklılık, bir tuhaflık...
Bir şey vardı, yutkunurken boğazını tırmalayan bir şey olmuştu.
Kalbi göğsüne sertçe vururken onu çekiştiren elin sahibini gözü görmüyor, Utku yine mutsuzluğunu yansıtan bir şekilde söylenip dururken adamın ne dediğini dahi anlamıyordu.
Otoparka indiklerinde güç bela soluklanırken Aras’ın görüntüsü tekrar aklına geldi. Aras Karaman, bir zamanlar nişanlısı olan adam, çok... Çok... Çok değişmişti. Evet, evet, buydu işte! Aras farklıydı. Farklı görünüyordu. Onunla olduğu zamanki gibi değildi. Düğün gününde hatırladığı gibi değildi.
Çisem tekrar yutkunurken Utku’nun elini bilinçsizce bıraktı. Gözlerini şu an hayatı
