O gece Dila, sabaha kadar gözünü kırpmadı. Yengesinin sözleri kulaklarında yankılanıyordu hemde kendi düşüncesi
"Bu topraklarda kimse dul kadını oğluna layık görmez..."
Her ne kadar kalbi Baran'ın dokunuşunu, bakışlarını inkar edemese de, aklı sürekli aynı yere dönüyordu:Belki de kendime yeni bir hayat inşa etmeliyim."
Diye düşünüyordu
Sabah olduğunda gözlerinin altı morarmış, ama yine de kızlarına gülümsemeyi ihmal etmemişti.
Öte yanda Ciwan, Merxas Konağı'nın ağır taş duvarları arasında sessizce çöküyordu. Günlerdir kızlarını görmemiş, kendi öfkesinde boğulmuştu. Jinda ise acısını kinle besliyordu.
Kaybettikleri bebeğin ardından her gece aynı sözleri fısıldıyordu aynaya:
— "Bunun bedelini ödeyeceksin, Dila..."
Jinda'ya göre suçlusu belliydi: Ciwan'ın sevgisizliği ve Dila'nın va
