Camdan dışarı baktım. Yol uzundu, gökyüzü kararmıştı, ama içimde bambaşka bir fırtına vardı. Baran'ın sesi hâlâ kulaklarımda çınlıyordu:
"Kurdun ağzından kuzuyu aldık... Yaralı kurt en tehlikeli olandır."
Sırtımı koltuğa yasladım, ellerim hâlâ kızlarımın kokusunu taşıyordu. içimdeki huzur kırılgandı, incecik bir cam gibiydi.
Nefes aldım... yavaşça. Ve o an fark ettim: Artık korkunun bana işlemesine izin veremezdim. Çünkü ben de artık başka biriydim.
Yaralı kurt tehlikeliydi, evet. Ama ben de artık av değildim.
Ben, çocuklarının uğruna ateşlere yürüyen bir anaydım.
Ben, özgürlük uğruna koca bir aşireti karşıma alan bir kadın.
Ben, artık kendi kaderini yazmaya başlamış hanımağaydım.
Camdan dışarı bakarken dudaklarım kıpırdadı, sadece kendimin duyacağı kadar kısık bir fısıltıyla:
"Ge
