Hayat insanı bir anda hiç beklemediği yerlere savururdu, sen farkına bile varmazdın belki ama sessiz sedasız yapardı bunu. Bi bakardın dün ile bugünün arasında dağlar kadar fark var. Gökçe ve Oğuz’un peşinden geldiğimiz sorgu odasında babam karşısında zorlukla oturan askere bakıyordu. Adamın sağ gözü neredeyse yuvasından çıkmıştı, babam ise son derece öfkeliydi. Bora tam yanımdayken içerideki sesleri duyabilmeöiz için Oğuz kayıt cihazını açtı.
“O kadının yerini söyle bana!” Adamın konuşmaya hali bile kalmamıştı sanki, kafası hafifçe geriye düşerken arkadaki asker saçlarından tutarak kafasını düz bir şekilde tuttu. “Bir daha sormayacağım!” Elini masaya öyle sert vurmuştu ki adam cana gelip irkilmişti.
“B-bi-bilmiyorum.. yakalandığımı biliyorlar.. kaçmış olmalı.. yemin ederim.. bilmiyorum.
