Kulaklarım çınlıyordu. Bora’nın kolları arasında fazla sıkışmış hissediyordum, ne olduğunu anlayamadan kendimi onun kolları arasında bulmuştum. Elinde olsa belki beni içine sokabilirdi, ses çokta uzağımızdan gelmemişti. Kolları arasından çıkmaya çalışıp etrafa bakındım, yaklaşık 200 metre ilerimizdeki alışveriş merkezinden dumanlar yükseliyordu. Herkes çığlık çığlığa kaçarken Bora benden ayrılıp gözlerime baktı.
“İyi misin?” Dedi endişeli sesiyle, başımı aşağı yukarı sallayarak onayladım onu. Kucağında dikleşip kapıyı açtım, gitmemiz gerekiyordu.
“Yardıma ihtiyaç olabilir, gitmemiz gerek.” Arabadan inmeye çalışırken Bora durdurdu beni.
“Önce etrafı kontrol etmem gerekiyor, etrafta olabilirler.” Bora benden önce inip belindeki silahı çıkardı ve etrafı kontrol etti. Telefonundan birisini
