Saatlerce Beyza’nın yanında oturdum ve kimin ona zarar vermek isteyeceğini düşündük ama ne yazık ki bir sonuca varamadık. Enteresan bir şekilde Beyza’dan hususi nefret eden biri yoktu. Bu da işi daha da gizemli bir hale getiriyordu. Beyza en sonunda canı sıkkın bir şekilde uykuya daldığında bende susadığım için ayaklandı ve odadan çıktım. Başım deli gibi dönüyordu, boğazım kurumuştu.
O ana denk aklıma gelmeyen yemek ile duraksadım. Ben bugün hiçbir şey yememiştim. En son dün gece ağzıma bir iki lokma atmıştım ve sonrasında zaten apar topar hastaneye geldiğimiz için yemek yemeye fırsatım olmamıştı. Sabah da Yaman ile yaşanan tatsız konuşma tüm iştahımı kestiğinden hiç yemek yemeye mecalim kalmamıştı. İşin kötü yanı başımın deli gibi dönmesiydi. Karnım da acıkmaya başlamıştı hatta başım emi
