Brandan ve Tanrıça İsis sonunda sakinleşen genç kadından herhangi bir hayati tepki bekliyordu. Tanrıça İsis genç kadının kalbine elini yasladı. Gözlerini kapatarak anılarının içine süzüldü. Brandan tek ses çıkarmadan ve korkuyla tüm olan biteni izliyor, hayatının sonuna kadar bu anda takılı kalacağını hissediyordu. Yolunda gitmeyen bir şeyler vardı anlamaması için aptal olması gerekirdi.
İsis kaşlarını çatarak elini çekmeden öylece durmaya devam ettikten kısa bir süre sonra “Nora,” dedi. “Beni duyuyorsan artık geleceğe dönmek zorundasın, bedeninden bu kadar uzun süre ayrı kalamazsın.” Fakat Nora onu kesinlikle duymuyordu. Tekrar ve tekrar denedi fakat genç kadın sanki bir amaç güdüyor, asla geleceğe dönmemek üzere daha da geçmişe gidiyordu. Geçmişte bir şey arıyor ya da geçmişin içinde
