Akşam saatlerinin yerini gecenin koyu karanlığı almıştı. Fakat gök koyu lacivertli. Karları eritmek isteyen sağanak yağmur kulübenin camlarında yuvarlanarak pervazında son buluyordu. Kayıp giden hayatlara benzeyen bu doğal olay olurken Nora şömine ateşinin çıtırdayan sesinde derin huzurlu bir uykuya daldı. Brandan’ın yaşıyor olması acısını dindirmişti fakat sorunların bitmesine yetmemişti. Brandan genç kadının uyurken yüzünü alan ifadeleri izleyerek güzel bir rüya görüp, görmediğini anlamaya çalışıyor Nora ile çok nadir yalnız kaldığı anlardan birini hafızasına kazıyordu. Tam o anlarda Darius kaldığı suitin terasında krallığın büyük bahçesinden daha ileriye bakıyordu. Her iki adamında canı yanıyor, her iki adam da aynı kadını düşünüyordu. Fakat herkesin duygularını yaşama şekli farklıydı…
